تاثیر آنتی ژن های کرمی در مهار التهاب در بیماران با التهاب روده قابل بررسی است
بیماری التهابی روده (IBD) یک اختلال خود-ایمنی است که از تعامل نامناسب میکروبیوتای روده و سیستم ایمنی نشأت می گیرد. بر اساس «فرضیه بهداشت»، کرم های انگلی با تعدیل پاسخ های ایمنی، بروز بیماری های خود ایمنی را کاهش می دهند.نرخ بروز IBD در کشورهای توسعه یافته کاهش داشته و این در حالیست که این میزان در بسیاری از کشورهای آسیایی و اروپای شرقی رو به افزایش است. شیوع IBD، کولیت اولسراتیو و بیماری کرون در ایران افزایش چشمگیری را نسبت به سال های گذشته نشان می دهد . هم اکنون روش های رایج جهت درمان انواع مختلف IBD در کنار کارایی نسبی خود دارای عوارضی برای بیماران می باشند که بعضا می تواند بسیار جدی باشد .بدین منظور استفاده از روش های «کرم درمانی» (Helminth therapy) در درمان بسیاری از بیماری ها به ویژه بیماری های خود ایمنی مانند IBD مطرح است. «فرضیه بهداشت» به مفهوم عدم مواجهه با بسیاری از عوامل میکروبی و انگلی به دلیل زندگی در محیط های عاری از آلودگی است که می تواند انسان را در معرض ابتلا به بسیاری از بیماری های ایمنی قرار دهد. کرم ها می توانند از طریق مسیرهای متعددی از جمله القای تولید موکوس از سلول های اپیتلیال و ترشح فاکتورهایی مانند TGF-β و تعامل با فلور میکروبی، سبب اثرگذاری روی ایمنی مخاطی و کاهش التهاب شوند .
با توجه به اثرات نماتود S. obvelata در مطالعات مدل های حیوانی IBD، ارزیابی اثرات تعدیلکننده ایمنی آنتی ژن های این کرم بر لنفوسیت های بیماران مبتلا به IBD برای مطالعات آتی مهم است
نظر